Yndividuele ferantwurdlikheid en Meta's slimme bril

Wat begjint mei in brutsen koptelefoan en in doaze pokémonkaarten, einiget yn in fûle fraach oer wa't eins ferantwurdlik is. Sjoerd hat in fraach dy't him al lang yn 'e holle sit, Marc set der syn eigen situaasje tsjinoer. En oan 'e ein sjocht de wrâld troch in bril.

In doaze fol kaarten. Marc en Sjoerd binne op in frijmerk west, en dêr kaam Marc in stal mei pokémonkaarten tsjin. Hy woe net útsykje, hy woe de hiele doaze. Yn in pannekoekehûs sieten se dêrnei as folwoeksen minsken de kaarten op tafel te sortearjen. In part bliek Italjaansk te wêzen. It plan om dêrmei de pannekoeken te beteljen slagge net, mar it levere wol in moai petear op mei de frou fan de betsjinning, dy't sels ek in gamer wie.

Yndividu of systeem. Dan de fraach dy't Sjoerd al in skoft dwers sit: wannear hâldt it ferhaal fan yndividuele ferantwurdlikheid op? Mar wat as do fan 'e universiteit komst mei in grutte studyskuld, de huzen net te beteljen binne en de fiedingsyndustry dy fet makket? Sjoerd hellet in debat mei Jordan Peterson oan: earst dyn keamer opromje, goed, mar wat as it systeem dy keamer hieltyd wer in bende makket? Marc sjocht it persoanlik oars. Foar him soe it ynternet de grins wêze: wurdt dat ûnbetelber, dan giet er nei in oar lân. Wol sjocht er hoe dreech in hûs keapje is, ek mei in goed salaris en mei syn twaen.

In merk sûnder etyk. Sjoerd giet in stap fierder. Sûnt de bankekrisis betellet de belestingbetler as in bank in flater makket, wylst de winst by in lytse groep bliuwt. De merk sels hat gjin etyk, allinnich winst en ferlies. Dêrom moat de oerheid earst de kaders sette, bygelyks mei hege belesting op bewiisd ûnsûne yngrediïnten, en dan mei de merk binnen dy grinzen winst meitsje. Marc fynt it in sterk punt, mar wiist derop dat de merk altyd in nij gat fynt, sa't de vape no de sigaret efternei komt. En dan de studyskuld: jongeren hearre dat se net sûnder universiteit kinne, bouwe in grutte skuld op, en dan komt der dochs rinte op. In debyl systeem, neffens Sjoerd.

Meta's slimme bril. Meta rôlet syn earste multimodale AI út, dy't net allinnich tekst mar ek byld begrypt, yn de slimme brillen dy't it mei Ray-Ban makket. Do sjochst earne nei en stelst der in fraach oer. Marc fynt it fenomenaal. Sjoerd hat fuortdaliks in praktyske tapassing: âlden binne straks net mear nedich, set elke poppe sa'n bril op, dy hat altyd in antwurd. Fierder wurket Apple deroan om grutte taalmodellen gewoan op in telefoan te draaien, sûnder de cloud.

Se slute ôf mei moppen oer in útstjoerburo en in kikker ûnder de kast. Net elke mop slacht oan, mar it giet net om it winnen. Krekt as by Catan.