De kearnwapenwedloop en fertikale buorkerijen

Marc en Sjoerd hawwe Oppenheimer sjoen, en dy film lit harren net los. Wat begjint as in filmresinsje, wurdt in petear oer de bom, oer Hobbes en oer de fraach oft de minske himsels op 'e lange doer wol oerlibbet. Dêrnei giet it fan in Fryske film nei Nederlânske fytsen en bijen dy't neat begripe fan keunstljocht.

In jûn yn de bioskoop. De film draaide op in skerm dat grutter is as gewoan en in bytsje bûgd. It lûd wie sa hurd dat Marc him ôffrege oft se der allegear dôf út komme soene. Fan dy jûn bleau ek in parkearferhaal hingjen. Marc hie it ferkearde kenteken ynfierd en betelle foar de ferkearde parkeargaraazje, dus hy betelle twa kear. Hy freget no syn jild werom.

De wapenwedloop. Nei de bom giene de Amerikanen troch mei bouwen, want as de Russen ek sa'n ding hiene, moasten sy der mear hawwe. Wie dat in min idee? Marc is dúdlik: ja, want sa jagesto inoar op nei wat foar de hiele minskheid katastrofaal wêze kin. Sjoerd hellet Hobbes derby. Yn de natuerstaat slaan minsken inoar de harsens yn, en in oerheid mei macht oer elkenien makket dêr in ein oan. Mar lannen geane mei inoar om as yndividuen sûnder sa'n oerheid. Sjoerd syn konklúzje is noch somberder. Ofskrikking wurket allinnich as alle lannen mei kearnwapens foar altyd stabyl bliuwe. Oer tûzenen jierren komt der hast wis ris in gek dy't der ien brûkt. Krekt as fytse: elke rit is feilich, mar wa't mar faak genôch fytst, falt ien kear.

Fryske film en in wesp. In Fryske filmmakker makket in film oer in popband út de jierren tachtich dy't him ynfrieze lit om't de bassist siik is. Yn dizze tiid wurde se wer ûntdooid en moatte se mei in sensitivitycoach wer meidraaie yn 'e maatskippij. Subsydzje krige de film net. Neffens de makkers foldie er net oan de easken foar diversiteit. Dan de Aziatyske hoarnaar. Marc wol him gau ûnder kontrôle, mar Sjoerd ropt fuort: diversiteit, dy wespen moatte hjir ek in plak krije.

It ein fan VanMoof. De rjochter hat de Nederlânske makker fan e-bikes failliet ferklearre. It bedriuw helle in soad jild op mei hippe, slanke fytsen, mar dy gongen te faak stikken. Neffens Sjoerd wie alles oerengineerd: as de software it net docht, docht sels de bel it net mear.

Fertikale buorkerijen. Marc is al lang fan fan buorkerijen dy't de hichte yn geane, mei hydroponics en keunstljocht. Mar foar de bestuiving binne bijen nedich, en dy snappe neat fan keunstmatich ljocht. Dus moat der in robotbij komme, of Marc syn eigen idee: mei spegels natuerlik ljocht nei binnen helje. Sjoerd sjocht dat Marc hiel bliid is mei syn eigen ideeën en heart al in grut bedriuw oankommen.

Se slute ôf mei moppen en in oprop om harren te mailen, mei de earlike tafoeging dat se dy mail net hiel faak lêze.