De grutte middenklasse en suerstof op Mars

Sjoerd hat in cover opnommen yn de nije studio fan in maat, en dy klinkt neffens himsels goed. Marc hat in nije lústerer yn 'e famylje: syn muoike, dy't gewoan Frysk praat.

Ien dei premier. Sjoerd fynt dat wa't wat feroarje wol, ek ergens foar wêze moat, net allinnich tsjin. De fraach oan Marc: wat soesto dwaan ast ien dei premier wiest? Sjoerd syn eigen antwurd: de burokrasy is te traach om yn in dei wat te berikken. Marc set ûnderwiis boppe-oan, mei lytse groepen, ek al is dat djoer. Dêrnei fitaliteit, sadat in sûne befolking by in pandemy net sa gau yn 'e problemen komt, en dan ynfrastruktuer. Mar wêrom bliuwt de natuer yn Noarwegen wol skjin en hjir net? Gjin idee.

De grutte middenklasse. Sjoerd wol in hiele grutte middenklasse, sa't de Amerikaanske dream wurke doe't dy noch wurke. Wa't it sels goed hat, leit der net wekker fan dat in oar tige ryk is. It resept: banen, minder belesting op arbeid en mear op jild dat sûnder wurk fertsjinne wurdt. Gelok nimt boppe in bepaald ynkommen hast net mear ta, wiist Marc, dus in brede middenklasse makket de measte minsken lokkich. Se komme út by in basisynkommen, heal yn 'e gek betelle út de belesting op alkohol. Sjoerd begjint der daliks in partij by, de Middenklassepartij fan Nederlân, en freget de lústerers om syn namme op it stimbriefke te skriuwen.

Nijs út Fryslân. In Fryske coureur, earder kampioen yn de Formule E, mocht ynienen ynstappe by in grut raceteam doe't in fêste rider siik waard, en pakte fuortendaliks punten. Fierder komme swimbaden yn de problemen troch de enerzjyprizen. Sa lang as in fêst kontrakt rint, giet it noch, mar dêrnei wurdt de rekken ûnbetelber. In bakker mei in nij kontrakt kin net op tsjin ien dy't noch in âld kontrakt hat.

Fan Mars nei de harsens. Ûndersikers fan MIT hawwe in doaske sa grut as in lunchtrommel dat op Mars suerstof makket, likefolle as in beam. Marc en Sjoerd rekkenje live nei hoefolle in minske nedich hat, mei wachtmuzyk derby. Dêrnei Meta, dat harsengolven lêze wol, sadat minsken dy't net prate kinne dochs wer prate kinne. Sjoerd sjocht it gefaar: dan komme ek alle gedachten op strjitte dy't er leaver foar himsels hâldt. Fan dêr giet it nei gesichtsherkenning om froulju op har klean te kontrolearjen, en nei wat frijheid eins is.

Rasisme en skuld. Marc leit in tinkbyld foar: stel dat er Sjoerd oer in pear jier belet oer rasisme op syn wurk. Al gau giet it oer harsels: wat makket it út dat se blanke Fryske manlju binne? Sjoerd leit út hoe't foaroardielen de iene groep helpe en de oare efterstân jouwe. Mar is it earlik datst betellest foar wat oaren lang lyn diene? Sjoerd nimt dat ironysk oant it uterste troch, en freget him daliks ôf oft dit no in gefaarlike podcast wurdt.

Se slute ôf mei in momint stilte foar de oanslaggen yn Amearika.