De grote middenklasse en zuurstof op Mars

Sjoerd heeft een cover opgenomen in de nieuwe studio van een vriend, en die klinkt volgens hemzelf goed. Marc heeft een nieuwe luisteraar in de familie: zijn tante, die gewoon Fries spreekt.

Eén dag premier. Sjoerd vindt dat wie iets wil veranderen, ook ergens vóór moet zijn, niet alleen tegen. De vraag aan Marc: wat zou jij doen als je één dag premier was? Sjoerds eigen antwoord: de bureaucratie is te traag om in een dag iets te bereiken. Marc zet onderwijs bovenaan, met kleine groepen, ook al is dat duur. Daarna vitaliteit, zodat een gezonde bevolking bij een pandemie niet zo snel in de problemen komt, en dan infrastructuur. Maar waarom blijft de natuur in Noorwegen wel schoon en hier niet? Geen idee.

De grote middenklasse. Sjoerd wil een hele grote middenklasse, zoals de Amerikaanse droom werkte toen die nog werkte. Wie het zelf goed heeft, ligt er niet wakker van dat een ander heel rijk is. Het recept: banen, minder belasting op arbeid en meer op geld dat zonder werk verdiend wordt. Geluk neemt boven een bepaald inkomen nauwelijks nog toe, wijst Marc, dus een brede middenklasse maakt de meeste mensen gelukkig. Ze komen uit bij een basisinkomen, half voor de grap betaald uit de belasting op alcohol. Sjoerd begint er meteen een partij bij, de Middenklassepartij van Nederland, en vraagt de luisteraars om zijn naam op het stembiljet te schrijven.

Nieuws uit Fryslân. Een Friese coureur, eerder kampioen in de Formule E, mocht ineens instappen bij een groot raceteam toen een vaste rijder ziek werd, en pakte meteen punten. Verder komen zwembaden in de problemen door de energieprijzen. Zolang een vast contract loopt, gaat het nog, maar daarna wordt de rekening onbetaalbaar. Een bakker met een nieuw contract kan niet op tegen een die nog een oud contract heeft.

Van Mars naar de hersenen. Onderzoekers van MIT hebben een doosje zo groot als een lunchtrommel dat op Mars zuurstof maakt, evenveel als een boom. Marc en Sjoerd rekenen live na hoeveel een mens nodig heeft, met wachtmuziek erbij. Daarna Meta, dat hersengolven wil lezen, zodat mensen die niet kunnen praten toch weer kunnen praten. Sjoerd ziet het gevaar: dan komen ook alle gedachten op straat die hij liever voor zich houdt. Van daar gaat het naar gezichtsherkenning om vrouwen op hun kleding te controleren, en naar wat vrijheid eigenlijk is.

Racisme en schuld. Marc legt een gedachte-experiment voor: stel dat hij Sjoerd over een paar jaar belt over racisme op zijn werk. Al snel gaat het over henzelf: wat maakt het uit dat ze witte Friese mannen zijn? Sjoerd legt uit hoe vooroordelen de ene groep helpen en de andere achterstand geven. Maar is het eerlijk dat je betaalt voor wat anderen lang geleden deden? Sjoerd trekt dat ironisch door tot het uiterste, en vraagt zich meteen af of dit nu een gevaarlijke podcast wordt.

Ze sluiten af met een moment stilte voor de aanslagen in Amerika.