Het aanpassen van oude boeken en een pauze voor AI

Marc heeft op zijn neefjes en nichtje gepast en zag met verbazing hoe snel en vanzelfsprekend die de VR-bril oppakten. Van daaruit gaat het naar zwaardere vragen: wie bepaalt wat kinderen lezen, en hoe hard moet technologie eigenlijk gaan? Een aflevering over boeken, zeehonden en sensoren op het werk.

Boeken bijwerken. Sjoerd heeft gelezen dat oude boeken aangepast worden, zodat woorden als dik er niet meer in staan. Voor hem is dat nauwelijks anders dan een boek in de fik steken: het boek zoals het geschreven is, bestaat dan niet meer. Wie vindt dat een tekst veranderd moet worden, kan beter zelf een nieuw boek schrijven. Marc ziet het anders. Hij noemt de boeken van Roald Dahl en bedenkt twee kinderen: een die opgroeit met oude boeken vol stereotypen, en een die films kijkt waarin mensen van alle kleuren gewoon met elkaar omgaan. Volgens Marc staat dat tweede kind opener in de wereld. Sjoerd is daar niet zeker van. Hij vraagt zich af of mensen racisme niet gewoon opnieuw uitvinden, omdat groepen zich altijd afzetten tegen andere groepen. Marc denkt dat veel door opvoeding komt: wat een kind thuis en om zich heen ziet, bepaalt hoe het naar de wereld kijkt.

Nieuws uit Friesland. Een kat die bij een brand omgekomen leek, werd door de brandweer met zuurstof gereanimeerd. Sjoerd vindt het een mooi stukje Nederland: je belt een nummer en even later staat er iemand om je kat te redden. Dan is er een klapmuts op Vlieland, een zeehondensoort die normaal in het poolgebied leeft. Na een paar dagen laat de moeder het jong aan zijn lot over. Op het ijs is dat geen probleem, op het strand wel, dus het zeehondencentrum in Pieterburen houdt een oogje in het zeil. Op de vraag of een klapmuts een plant of een dier is, antwoordt Marc met grote stelligheid: plant.

Een pauze voor AI. Marc vertelt over een open brief, ondertekend door heel veel mensen, die laboratoria vraagt de ontwikkeling van kunstmatige intelligentie even stil te leggen. Marc denkt niet dat iemand zich er iets van aantrekt, maar Sjoerd vindt het wel goed dat het op papier staat. Verder heeft Italië ChatGPT verboden uit zorg om privacy, en kun je nu een gehaktbal eten van mammoetvlees uit het laboratorium.

Sensoren op het hoofd. Marc heeft in Harvard Business Review gelezen over apparatuur die op het hoofd meet hoe moe of gestrest iemand is. Bij vrachtwagenchauffeurs kan een waarschuwing bij slaperigheid ongelukken voorkomen. Maar bedrijven zien ook kansen voor attention management: hoeveel van de tijd is een medewerker echt met zijn taken bezig? Marc en Sjoerd zijn het snel eens: dit willen ze niet. Marc pleit voor regels over mentale privacy.

Hun eigen oplossing voor werkstress is eenvoudiger: een kop thee, even naar buiten en de smartwatch thuislaten.