Schermen in de openbare ruimte en ChatGPT in de klas

Sjoerd is terug uit Parijs, leest een boek over hoe je je eigen lichaam van een afstand kunt bekijken en zit midden in zijn scriptie. Dat laatste blijkt veel stof tot discussie op te leveren. Marc is het niet met alles eens, en dat maakt het een goed gesprek.

Parijs en patat. Sjoerd heeft de Eiffeltoren gezien en de nieuwe wolkenkrabbers aan de rand van de stad bekeken. Knap gemaakt, maar het doet hem niets. Terug in Groningen nam hij een vriend die nu in Delft woont mee naar hun favoriete snackbar, waar ze vroeger bijna elke avond iets bestelden. Dat viel tegen. Overal bezorgers die op hun telefoon wachtten, geen plek om te zitten en geen dienbladen. Zijn advies: neem je eigen tafel, stoel en dienblad mee. Het eten was wel heel lekker.

Een scriptie over nieuws. Sjoerd schrijft over politieke communicatie: niet hoe politici praten, maar hoe het nieuws over hen bericht. In Amerika is dat nieuws zo uiteengevallen dat de kijkers van Fox News en MSNBC een heel ander beeld van de werkelijkheid krijgen. Zijn voorbeeld: als twee mensen het oneens zijn over de vraag of een blikje bier op tafel mooi is, kunnen ze praten. Als de een zegt dat er helemaal geen blikje staat, is het gesprek voorbij. En dat gaat verder dan politiek: in de trein zag hij een vrouw met telefoon en laptop die er wel zat, maar er niet was.

Telefoon, boek of bril. Marc is het er niet meteen mee eens. Mensen zitten altijd al in hun eigen hoofd, en wat is het verschil met een boek? Sjoerd houdt vol dat het digitale veel sterker trekt. Hij zag een oude man met een boek uit de bibliotheek die hem gewoon toeknikte, terwijl een meisje de hele reis in haar scherm zat. Marc gaat nog een stap verder: wat als we met z'n allen met een bril op in een virtueel stadion zitten? Als dat niet van echt te onderscheiden is, zegt Sjoerd, is er geen verschil. Maar dan moet je wel naar dezelfde wedstrijd kijken.

Ontslag en AI. Twee grote techbedrijven zetten opnieuw veel mensen op straat. Dan de klas. Sjoerd sprak een student van de Hanzehogeschool, die vertelde dat studenten ChatGPT gewoon gebruiken om opdrachten te schrijven. Dan moeten ze maar betere opdrachten geven. Marc zag dat het programma zelfs de zwaarste examens haalt en vraagt zich af wat de rol van de leraar dan nog is. Wordt het een nieuwe rekenmachine? Betere opdrachten vragen om verbanden: niet hoe platentektoniek werkt, maar wat Pangea betekende voor hoe de wereld er nu uitziet.

Aan het eind vertelt Sjoerd over een vrouw op een feestje die vroeg of hij een schilderij kon bevestigen. Hij bevestigde dat het een schilderij was.