Konsumearjen tsjin armoede en de sjitpartij yn Ljouwert

Sjoerd syn telefoan rint hast leech, dus it moat fluch dizze wike. Dat slagget mar heal: der komt in hiele ekonomyske skiednis foarby, in sjitpartij by Marc yn 'e buert en in mûlfol robotsjes.

In knyn yn 'e tún. Sjoerd wie in wykein thús by syn âlders yn Fryslân, dêr't in sike knyn yn 'e tún siet. Dy krige in woartel, waard fongen en die by de buorren te hearren. Dêrnei gie er mei in freon in puppy ophelje, in bist dat syn enerzjy noch net yndiele kin: fol gas, en dan in skoft sliepe.

Fan ierappels nei fabriken. Sjoerd leit oan 'e hân fan in boek út hoe't in lân wolfarrend wurdt. Earst ferbouwe minsken har eigen ierappels en ruilje se mei de buorren. Dan komt der yndustry, lûke minsken nei de stêd en moat de lânbou mear produsearje mei minder boeren en mear masines. Dy hawwe gjin lân en fretten nedich, dus der komt romte frij foar natuer. En in fabryk betellet syn arbeiders streekrjocht, sadat it jild ek yn in korrupt lân by de minsken telâne komt. Mar is it dan wol goed om yn it Westen ôf te sjen fan winkels as H&M en Zara?

Wa bepaalt wat ynnovaasje is. Marc sjocht konsumpsje as in oanrin. De Westerske fraach hat Sina in hiel ein foarút holpen, lykas earder Japan. Mar hy warskôget foar de oanname dat it Westen altyd de lûkkrêft fan ynnovaasje is. Yn dielen fan Afrika betinke minsken tûke oplossingen om yn in droech gebiet mear op in lyts stikje grûn groeie te litten. Oer ien ding binne se it iens: minsken mei mear wolfeart hawwe meastentiids minder ympakt op it miljeu.

Nijs út Fryslân. By in sjitpartij yn Ljouwert is in man om it libben kommen. Marc wennet der flak by en hearde de sirenes. By in protest by Hearrenfean skeat de plysje op in trekker dêr't in jonge op siet, en de plysje neamt it sels in ynskattingsflater. Marc komt mei wat fleurigers: in nije website, in tiidreis troch Súdwest-Fryslân. Hy fûn dêr dat Fryslân yn 'e lette midsiuwen in protte lêst hie fan rein en mislearre rispingen, mar it wiete lân hie ek in foardiel. Fijannen út Hollân kamen min troch de modder.

Plestik, tekst en tosken. Yndia ferbiedt plestik foar ienmalich gebrûk, en Sjoerd hat it mei papieren reidsjes en houten leppels yn syn McFlurry hielendal hân. Marc fertelt oer in algoritme dat teksten skriuwt dy't net mear fan minsklik wurk te ûnderskieden binne, wat Sjoerd by de dead internet theory bringt. En dan binne der mikrorobotsjes dy't dyn tosken flugger en skjinner poetse as in toskeboarstel. Sjoerd hat fragen: wat as je der ien trochslokke, en kin men se hacke?

Se slute ôf mei moppen, wêrûnder ien oer in Dútske supermerk dy't einiget yn in Wurst-Käse-Szenario. Sjoerd is der neffens eigen sizzen kapot fan.