Ôflevering 15 · Seizoen 1
Materialisme en it Frysk yn de rjochtseal
Oer dizze ôflevering
Nei in ôflevering mei wat tefolle frijheid, en neffens Sjoerd ek wat tefolle alkohol, kieze Marc en Sjoerd wer foar wat mear struktuer. Dat slagget mar foar in part, want de tafel dêr't se altyd oan sieten is fuort.
De tafel is fuort. Sjoerd woe graach op himsels, mar in betelbere studio is der net, dus makket er romte yn syn keamer. In soad spullen moasten fuort, de tafel ek. Neffens Marc is it as hellest by in skyldpodde it skyld ôf. As Sjoerd opmerkt dat in tafel dochs bûten him stiet, hâldt Marc fol dat dy tafel foar him in hert is. Net yn syn lichem, jout er ta, mar geastlik wol.
Spullen en abonneminten. Fan dêrút komt Sjoerd by syn eigentlike ûnderwerp: materialisme. Hy fergeliket ús omgong mei spullen mei in abonnemint. Do keapest wat, it goede gefoel is nei in pear dagen fuort en dan moatst wer wat nijs ha. Hâldst op, dan fielst dy ûngelokkich. Neffens Sjoerd is dat gjin gelok, mar ôfhinklikheid. Marc is minder somber: in PlayStation makket dy net lokkich, de jûnen mei maten wol. Abonneminten binne ek net altyd ferkeard, sjoch mar nei boartersguod dat bern gau ûntgroeie. Har konklúzje: it giet derom oft spullen dy passyf gelok jaan moatte of datst der sels wat mei makkest.
It Frysk yn 'e rjochtseal. Yn it nijs út Fryslân: opskuor yn in rjochtseal, doe't in offisier fan justysje sei dat er gjin Frysk ferstie. Frysk prate yn 'e rjochtseal mei gewoan. Sjoerd sprekt syn stipe út foar de taal en hat in fermoeden: faaks spilet der wat jaloerskens mei, om't de streektalen yn oare provinsjes net as taal erkend binne.
Posityf nijs út de wrâld. Marc begjint in nij ûnderdiel: in hiele list goed nijs efterinoar. In wet yn Pakistan dy't froulju op it wurk beskermet, de Europeeske Uny dy't stappen set tsjin de eksport fan libbene bisten, mear monarchflinters yn Kalifornje, modemerken dy't stopje mei bont en foar it earst wer mear wylde tigers. Dêr komt noch in technysk berjocht by: in man dy't nei in ûngelok ferlamme rekke, kin wer rinne mei in ymplantaat yn syn rêchmurch.
Boedisme en djipgong. Dan it diskusjepunt: wêr komt Sjoerd syn ynteresse yn it boedisme wei? Neffens him is de moderne wrâld goed yn koarte opkikkers lykas likes, mar min yn djip gelok. It boedisme sprekt him oan om't it habberichheid oanpakt: hieltyd in grutter hûs, in djoerdere auto, mear likes. Wat djipgong krekt is, fynt er dreech te sizzen, hy hat it leaver oer bewust wêze. Fia in auto dy't immen keapet om yndruk te meitsjen, komme se by de fraach oft wy ús karakter oanpasse oan elke situaasje. Marc fynt dat elkenien dat docht. Sjoerd sjocht in grut ferskil tusken dy oanpasse en dyn essinsje ferlieze. In antwurd komt der net.
Se slute ôf mei in pear moppen, ien oer in fegetaryske kannibaal by it krystdiner. De clou litte wy hjir mar efterwei.