De jacht op perfeksje en deaden werombringe

Sjoerd hat in nije hobby: yn 'e supermerk stean en oer it libben neitinke, wylst wyldfrjemden him om help freegje. Dat neitinken hat wol wat opsmiten, want dizze ôflevering giet fan grutte filosofyske fragen nei âlde brommers en dinosaurussen.

Perfeksje as leagen. Sjoerd syn stelling: wa't perfeksje neistribbet, rint fêst, om't minsken net perfekt binne. Op social media sjogge wy allinnich it moaiste fan oaren, bedoeld om minsken ûnwis te meitsjen en dingen te ferkeapjen. Yn relaasjes wurket it like min: wa't nei de perfekte partner siket, fynt altyd wol wat dat net goed genôch is. Mar it slimst is it yn de polityk. Wa't leaut yn in perfekt systeem, is al gau ree om minsken dy't yn 'e wei steane op te romjen, sjoch de Sovjet-Uny en Kambodja. Sjoerd syn alternatyf is reklame dêr't dingen gewoan in bytsje mislearje. As Marc fynt dat er it perfekt ferwurde hat, is Sjoerd hast teloarsteld: hy hie dat antyperfekte punt mei opset sa min mooglik brocht.

Rellen yn Ljouwert. Yn Ljouwert gongen jongeren de strjitte op doe't de hoareka betiid ticht moast, en der foelen arrestaasjes. Dat liedt ta de fraach wêr't demonstrearjen ophâldt en rellen begjint. Foar Marc is de grins dúdlik: borden omheech en tinten foar it gemeentehûs meie, dingen kapot meitsje net. Oft dat moreel oars leit as de oerheid it geweldsmonopoalje hat, bewarje se foar in oare kear. Better nijs komt fan de Fryske noazems, in brommerklub dy't mei harren âlde brommers by de fersoargingshuzen lâns gie. De bewenners, dy't sokke brommers noch fan froeger kenne, genoaten der fan.

Gedachten wurde tekst. Marc syn technologynijs giet oer in ferbining tusken harsens en kompjûter. In man dy't ferlamme wie en net prate koe, stelt him foar dat er letters skriuwt, en in kompjûter set dy sinjalen om yn typte tekst. It stiet noch oan it begjin, mar it jout him wer in manier om te kommunisearjen. Fierder in stúdzje nei blind dates: laitsjen en elkoar oansjen sizze minder oer oantrekkingskrêft as in hertslach en in hûdreaksje dy't by beide gelyk oprinne. En start-ups wolle aaisellen meitsje út hûd- of bloedsellen, bygelyks foar froulju dy't harren aaierstokken kwyt binne.

Deaden werombringe. De grutste fraach komt oan 'e ein. Sjoerd wiist derop dat wy by reanimaasje eins al minsken werombringe, en dat it ophâldt as de harsens te lang sûnder soerstof sitten hawwe. Marc fertelt oer minsken dy't harren nei de dea ynfrieze litte, en freget him ôf oft it net iensum is om letter wekker te wurden sûnder freonen. Dan mar mei in groepke. In kloon fan in lang ferstoarne persoan oertsjûget Sjoerd net, om't identiteit neffens him yn 'e harsens sit en net yn it lichem. In nije Albert Einstein soe mei oare ûnderfiningen hiel oars útpakke. En dinosaurussen? Marc soe it graach ris besykje, Sjoerd is benaud dat se gewoan fan it eilân ôf komme.

Ta beslút noch in mop fan Sjoerd oer in ko mei in soad jild. Oft dy oankaam, mei de harker sels beoardielje.