Ons stemadvies en de geoscoop van Buckminster Fuller

Midden in de nacht zitten Marc en Sjoerd er weer voor, en ze weten zeker dat dit de beste aflevering ooit wordt. Het kabinet is gevallen, dus er komen verkiezingen, en dat vraagt om een stemadvies.

Politiek voor de luisteraar. Sjoerd heeft een theorie over de val van het kabinet: de VVD voert volgens hem al jaren een vrij progressief beleid, maar vlak voor de verkiezingen komt de partij steeds weer met het grote verhaal dat migratie echt een probleem is. Marc heeft niets voorbereid, maar dat houdt hem niet tegen. Bij de VVD adviseert hij gewoon op de kleur oranje te stemmen, en bij de PVV ontdekt hij dat het woord vrijheid in de naam zit. Marcs conclusie blijft bij elke partij hetzelfde, en hij legt het ook nog praktisch uit: met een touw kun je het aan de kar vastknopen, en dan trek je de kar vooruit.

AI die AI traint. Marc heeft een onderzoek gezien naar mensen die betaald worden om AI te trainen. Een groot deel van hen doet dat werk zelf al met AI-tools, zodat de taak langzaamaan bij de machine terechtkomt. Dan het bericht dat Apple minder van zijn nieuwe bril zou maken omdat de vraag tegenvalt. Marc tovert daarbij een denkbeeldige gebruiker tevoorschijn: Henk, die met de bril op in een digitale wereld zit en daar graag met een pen in wil schrijven. Ook Threads komt voorbij, de kopie van Twitter die Instagram heeft gelanceerd. Twitter stuurde meteen een brief, en er dreigt een rechtszaak.

Taleb en het toeval. Sjoerd heeft een boek gelezen van Nassim Taleb, bekend van The Black Swan, over hoe toeval ons voor de gek houdt. Wie op het goede moment in de dotcom-bubbel instapte en rijk werd, schrijft daarna boeken alsof het eigen kunde was, terwijl het geluk was. Talebs punt is dat mensen kleine, dodelijke risico's onderschatten. Daarom vergelijkt hij het leven met Russische roulette met een revolver met ontelbare kamers: het gaat bijna altijd goed, tot het één keer niet goed gaat. Marc speelt advocaat van de duivel. Er is ook een kleine kans op voedselvergiftiging, moeten we dan maar niet meer eten? Sjoerd houdt vol: op lange termijn is niet eten vast gevaarlijker.

Spaceship Earth. Marc heeft Critical Path van Buckminster Fuller uitgelezen. Volgens Fuller hebben we de technologie en de grondstoffen om voor de hele mensheid te zorgen. Marc probeert zich de geoscoop voor te stellen: een wereldbol met bijna live gegevens over grondstoffen, vluchtelingenstromen, armoede en koolstofuitstoot. Sjoerd staat er kritisch tegenover. Hoe groter het systeem, hoe groter de klap als het één keer misgaat. Ze zijn het wel eens dat één datapunt nooit genoeg is om beleid op te schrijven.

Tot slot moppen, waarbij Sjoerd uitgebreid uitlegt waarom twee tomaten die de straat oversteken grappig zijn. En denk erom: trek de kar vooruit.