Aflevering 105 · Seizoen 1
Het spelletje Monopoly en het stakingsverbod
Over deze aflevering
Een live review van een Noorse taart, een gedachte-experiment met Monopoly en de vraag of het spel dat we allemaal spelen wel eerlijk in elkaar zit. Marc en Sjoerd gaan deze week van de herdenkingsdagen naar de buschauffeurs en van zeeschildpadden naar de grote banken.
Taart en een drukke week. Voor de nationale feestdag van Noorwegen werd thuis een Noorse taart geprobeerd, en die wordt live in de microfoon beoordeeld. Volgens Sjoerd is hij goed gelukt, al is eten en podcasten tegelijk lastiger dan het lijkt. Marc keek een Japanse serie over cultuurverschillen en las in een boek over Benjamin Franklin over een oude landkoop: kolonisten zouden zoveel grond krijgen als je in een paar dagen kon aflopen, en zetten toen hardlopers in. De oorspronkelijke bewoners vonden dat niet eerlijk. Sjoerd fietst weer, traint minder en gaat juist harder, en heeft eindelijk een nieuwe koptelefoon. Een professionaliseringsslag, volgens Marc.
Herdenken en het leger. Een dag na de herdenking, met stilte en ernstige gezichten, krijgt Sjoerd op YouTube een advertentie van Defensie die jonge mensen naar het leger moet trekken. De campagne ziet er goed uit, maar hij vindt het hypocriet. Marc vraagt zich af voor welk land hij eigenlijk zou vechten. Sjoerd zou dat enthousiasme liever in diplomatie steken. Op het schoolplein leerde de juf ons al dat je het met woorden oplost, dus zijn voorstel is eenvoudig: stuur een juf. Daarna nog een stekelige opmerking over een parlementaire enquête die zo lang duurt dat de verantwoordelijken allang weg zijn.
Het stakingsverbod. De vakbond wilde staken bij de bussen, het busbedrijf stapte naar de rechter en die verbood de staking. De reden volgt later. Sjoerd en Marc praten over de kracht van het collectief, en over leraren die vaak niet staken omdat ze hun leerlingen niet in de steek willen laten. Sjoerd is benieuwd wat er gebeurt als de chauffeurs het toch doen.
Nieuws uit Fryslân. Heerenveen heeft Robin van Persie als nieuwe hoofdtrainer. Sjoerd ziet het somber in, Marc ziet wel potentie, maar vermoedt dat de trainer vooral aan zijn eigen carrière werkt. Het bevrijdingsfestival in Leeuwarden was te druk, de Europese verkiezingen komen eraan en op Vlieland en Terschelling zijn grote zeeschildpadden aangespoeld. Sjoerd begrijpt de zorg niet: misschien zijn ze gewoon op vakantie, maar de kleine koffertjes laten ze in het nieuws nooit zien.
Monopoly als gedachte-experiment. Speel het spel, maar speel het beter dan de anderen, zo gaat het gezegde. Maar wat als het spel het niet waard is om te spelen? Sjoerd stelt een potje Monopoly voor waarin één iemand al het geld en al het bezit heeft en de rest bij nul begint. Marc vraagt wat de rijke speler daar eigenlijk aan heeft. Hij heeft de anderen nodig om te produceren, maar kan ze ook net boven het bestaansminimum houden, in een ratrace die nooit te winnen is. Sjoerd: het probleem is niet dat sommigen heel rijk zijn, maar dat veel mensen er arm van worden, ook met een baan. Wie banken redt met belastinggeld, haalt het risico uit het systeem en de mobiliteit erbij. Marc pleit voor de andere kant: als alles omvalt, is het nog erger. De oplossing komt volgende keer.
Ze sluiten af met moppen, en Sjoerd eist alvast een deel van de winst op als iemand met het Monopoly-idee aan de haal gaat.