Health at every size en de robotaxi

Sjoerd heeft kinkhoest, maar dat houdt hem niet tegen. Deze week een expositie over het koloniale verleden, een scherpe vraag over gezondheid en gewicht, en een AI-model dat het werk van Marc overneemt. Een aflevering die steeds weer uitkomt bij de vraag wat nu eigenlijk de zin van het leven is.

Waar we blij van werden. Marc staat met zijn portfolio weer in de plus, Sjoerd staat nog in de min. Geen beleggingsadvies, natuurlijk. Sjoerd is blij met een fietstrainer voor de regenachtige dagen. Marc was in Amsterdam en ging naar het Eye, waar een kunstenaar nieuw werk heeft gemaakt uit oude koloniale films. Dat zet een discussie in gang: zijn de omstandigheden voor arbeiders beter geworden omdat we mensen beter behandelen, of alleen omdat de techniek beter is? Marc vond het indrukwekkend, maar zag ook wat hypocrisie bij de muur waar bezoekers hun gedachten op konden schrijven, door mensen in spotgoedkope kleren. Verder de film Train Dreams, over het gewone leven van een houthakker. Hij maakt van alles mee, maar laat niets achter. Had het dan wel zin?

Politiek met Sjoerd. Sjoerd neemt 'health at every size' onder handen, het idee dat je bij elk postuur gezond kunt zijn. Hij vindt het te makkelijk. Zijn vergelijking: als een vriend verslaafd is, zeg je ook niet dat het goed bij hem past. Met taalspelletjes verdwijnt het probleem niet. Je bent niet zelf de scheidsrechter van wat gezond is, dat doet de natuur. Dat geldt ook voor bodybuilders die hun gewrichten slopen. Onderweg maakt Marc een zijsprong naar een reep chocola met karamel en zeezout, en Sjoerd bedenkt meteen een nieuwe slogan voor de podcast: zonder slavernij.

Fries nieuws. Er staat een non-stop suptocht over de Elfstedenroute op het programma, en de mannen vragen zich af of je dat in één keer doet of in etappes. In Groningen betalen mensen nu per kilo afval. Marc droomt al jaren van een manier om afval te verbranden die de natuur goed doet, een idee dat hij heeft overgehouden aan SimCity. Sjoerd herinnert hem eraan dat hij eerst nog een pen bouwt.

Technologie met Marc. Tesla is begonnen met robotaxi's zonder chauffeur in Austin. Marc kan niet wachten, want autorijden geeft hem stress. Sjoerd ziet een risico: wie geen eigen auto meer heeft, heeft ook geen controle meer over waar hij heen kan. Maar het grote verhaal is het nieuwe AI-model. Marc liet het zijn hele voorbereiding doen, uit zijn eigen notities, en het resultaat was beter dan wat hij zelf had gemaakt. Volgens Sjoerd zit hij nu gewoon naar een AI te luisteren. Voor Marc is het een nieuw tijdperk: de vraag is niet meer hoe goed zo'n model scoort, maar of het jouw werk kan doen. Verschrikkelijk en onvoorstelbaar tegelijk.

Ze sluiten af met moppen over AI en een pleidooi van Sjoerd voor rucking, lopen met een zware rugzak. Twee volwassen mannen, en toch.