Identiteitspolitiek en de zin van vooruitgang

Sjoerd heeft een nieuw essay af en leest het hier voor het eerst voor. Dat zet de toon voor een aflevering die van de relatie tussen twee mensen naar de hele samenleving gaat, en van een robot in je maag naar de vraag waar al die technologie ons eigenlijk heen brengt.

Een week met meer dagen. Marc is bezig zijn Pokémonkaarten in te scannen voor zijn verzameling. Sjoerd heeft een idee voor al die mensen die klagen dat ze tijd tekortkomen: maak de week gewoon langer. Wie dan evenveel dagen werkt als nu, heeft de rest vrij, en de nieuwe dagen hebben alleen nog namen nodig. Marc weet het al: meer woensdagen, want die hakken de week zo mooi doormidden. Sjoerd fietste deze week harder dan ooit, met dank aan wat dextro onderweg.

Van partner naar samenleving. Dan het essay. Wie zichzelf niet accepteert, zoekt het geluk vaak bij een partner en vraagt die om te veranderen. Dat is nooit genoeg, want het probleem ligt niet bij de ander, en uiteindelijk gaat de relatie kapot. Sjoerd legt dezelfde dynamiek op identiteitspolitiek. Dat iedereen veilig over straat moet kunnen, staat voor hem vast. Maar als een kleine, activistische groep bij de samenleving zoekt wat ze bij zichzelf niet vinden, komt er steeds een nieuwe regel bij, zonder doel waarbij ooit gezegd kan worden: nu is het klaar. Wie de publieke ruimte gebruikt om verschillen te benadrukken, hoeft zich niet af te vragen waar de polarisatie vandaan komt.

Het nieuws uit Fryslân. Net toen Sjoerd dat stuk klaar had, zag hij bij Omrop Fryslân dat de voorzitter van COC Fryslân zich zorgen maakt omdat de acceptatie van lhbti'ers bij de nieuwe generatie achteruitgaat. Hij denkt terug aan de tijd rond de eeuwwisseling, toen iedereen gewoon normaal met elkaar omging. Wat was er toen eigenlijk anders? Geen smartphone en veel minder identiteitspolitiek. Marc heeft een praktische oplossing: bel hem gewoon op.

Een inslikbare robot. Marc heeft een bedrijf gevonden dat een robot heeft gemaakt die je kunt doorslikken. Sjoerd denkt dat veel werk geautomatiseerd wordt, ook het creatieve werk dat zo veilig leek, nu plaatjes, filmpjes en muziek door AI gemaakt worden. Wat doen mensen dan de hele dag? Marc denkt dat het generaties duurt voordat we daaraan gewend zijn.

De zin van vooruitgang. Elk kind een tablet in de klas heette vooruitgang, terwijl het niets opleverde en er nu telefoons uit de klas moeten. Marc was lang zelf een overtuigde vooruitgangsdanser, tot hij voor zijn master las hoe een inheems volk zei dat nieuwe techniek hun cultuur kapot had gemaakt. Nu probeert hij technologie te bouwen die het essentiële van de mens behoudt. Technologie is geen natuurwet, zegt Sjoerd.

Ze sluiten af met moppen. Volgens Sjoerd was het de beste aflevering die ze ooit gemaakt hebben.