Aflevering 24 · Seizoen 2
De AI-transitie en een avond vol TEDx-talks
Over deze aflevering
Een week na zijn wankele eerste poging komt Marc terug op zijn AI-verhaal, en deze keer heeft hij er echt over nagedacht. Sjoerd is er net zo weinig van overtuigd als vorige week. Maar eerst een fiets, een tafeltennistafel en een bos.
Waar we blij van werden. Sjoerd is een tijdje geleden begonnen met afvallen, en nu het 's avonds langer licht blijft, kan hij na het werk weer fietsen. Een collega trok hem mee in een online wielermanager, waar hij uren in heeft gestoken zonder er een goede ploeg aan over te houden. Op het werk is hij de beste tafeltennisser van zijn afdeling. Marc struinde door de bossen bij Bakkeveen en was op een TEDx-avond, waar de sprekers getraind worden om allemaal op dezelfde manier te presenteren. De laatste spreker vertelde dat lezen in verschillende talen de hersenen soepeler maakt, goed nieuws voor een meertalige podcast. Sjoerd zag de helft van een CIA-thriller op Netflix en vond de rest het kijken niet waard. Marc zag voor het eerst Saving Private Ryan. Indrukwekkend, maar de camera zit hem te dicht op de gezichten.
Politiek met Sjoerd. Marc zet drie kampen naast elkaar: de doomers, de accelerationists die voor overvloed alle ontwrichting op de koop toe nemen, en een derde groep die zegt dat niet de techniek maar de instituties het knelpunt zijn. Daar wil hij bij horen. Ook de smid uit de middeleeuwen raakte zijn vak kwijt, en er kwamen nieuwe competenties voor in de plaats. Marc wil productiviteitswinst belast zien en een nieuwe infrastructuur van gemeenschap en vakmanschap. Sjoerd houdt het bij de atoombom: wat niet te stoppen is, is daarom nog niet veilig. En wie koopt er nog iets als niemand meer werkt? Hij noemt abundance een woord dat Stalin zo op een poster had kunnen zetten. Uiteindelijk gaat Marc terug naar de tekentafel. Hun afspraak: Sjoerd is te utopisch over stoppen, Marc over alles daarna.
Fries nieuws. Er is nieuws over de ticketprijzen van Arriva. Nederland won een record aan gouden medailles op de Olympische Spelen, en het meeste daarvan kwam uit Fryslân, dus Sjoerd ziet al een afsplitsing voor zich met sport als exportproduct. Minder vrolijk: weer een drugslab opgerold.
Technologie met Marc. Marc begint bij een slimme speaker met camera's en gezichtsherkenning, waar Sjoerd meteen een symbiotische relatie mee voor zich ziet. Dan Anthropic, dat bekendmaakte dat Chinese AI-bedrijven met een hoop nepaccounts Claude hebben uitgehoord om er zelf van te leren. En het Amerikaanse ministerie van Oorlog wilde dat Anthropic zijn veiligheidsregels schrapte, maar het bedrijf weigerde mee te werken aan autonome wapens en grootschalige surveillance van Amerikaanse burgers. Sjoerd heeft weinig vertrouwen in dat morele kompas. Abundance voorop, bro.
Ze sluiten af met een mop over hoe je bepaalt hoe zwaar een Scandinaviër is. En Sjoerd noemt liefde de hoogste deugd.