De legopop-actie en vrede als gewoonte

Na een tijdje stilte zijn Marc en Sjoerd terug, en Marc heeft nieuws: zijn bedrijf staat in een Nederlands tijdschrift over Apple. Daarna wordt het gesprek al snel diepgaand, tot er voor het eerst een gast aan de lijn komt.

Vrede is geen standaard. Sjoerd is niet zo verbaasd dat er weer oorlog is in Europa, wel over hoeveel mensen dat wel zijn. Na de Tweede Wereldoorlog zagen we vrede als vanzelfsprekend, en daar doe je dan geen moeite meer voor. We zijn gemakzuchtig geworden, zegt hij, terwijl mensen in Oekraïne dat nooit zo hebben gevoeld. Marc speelt graag advocaat van de duivel, maar vindt politiek vooral ontzettend complex. Hij begrijpt mensen die alles op principes beslissen, maar zelf kan hij dat niet zo makkelijk.

QR-codes en vrijheid. Sjoerd had nooit gedacht dat hij eens geen bioscoop of restaurant in zou kunnen, en nog vreemder vond hij hoe weinig anderen zich daar druk om maakten. Marc stelt daartegenover dat een vaccinatiepaspoort niets nieuws is: voor sommige landen heb je al lang een geel boekje nodig. Het nieuwe is dat het nu digitaal is. Zo komen ze bij wat vrijheid eigenlijk is en of overheden geen verkapte keizers zijn.

De legopop-actie. Dan bellen ze Jan Bart, een van de leiders van de vereniging die de legopop uit Amsterdam naar Fryslân haalde. Elk jaar begint het met een idee dat eerst onmogelijk lijkt. Dan gaan ze een paar keer bij de pop langs om te zien hoe hij vastzit, en rijden ze de route. Op de dag zelf heeft iedereen een taak, en binnen een paar minuten is het gebeurd. Ze laten altijd een briefje achter en zorgen dat het mooier terugkomt dan het was. Het doel is niet alleen de gein: elke actie moet het eigen dorp iets opleveren. Naar het buitenland? Daar praten ze weleens over, maar een strafblad is nooit handig.

Nieuws en technologie. In de Tweede Kamer is gevraagd om de website van het Rijk ook in het Fries te maken, nu die er al wel in het Papiaments is. Er zijn nieuwe brandweerauto's geleverd, en bij Sjoerds quiz over hoeveel water erin kan, zit Marc flink mis. Verder bionische ogen die op schapen zijn getest en blinden misschien weer wat zicht kunnen geven.

Goed nieuws uit de wereld. Het begint zwaar: besnijdenis bij meisjes is in de laatste generatie afgenomen, al gebeurt het nog altijd schrikbarend vaak. Lichter is dat inheemse groepen in Ecuador een veto hebben gekregen over mijnbouw op hun grond, dat Cuba een nieuw beschermd zeegebied heeft, en dat IJsland gaat stoppen met de walvisjacht.

Aan het eind vindt Sjoerd dat het toch een mooie aflevering is geworden. Hij vindt het nog altijd jammer dat Marc geen principes heeft, maar hij gaat leren ermee om te gaan. Marc moet dat andersom ook.